ANIMA

In ANIMA onderzoek ik tijd en vergankelijkheid met scoby’s; levende organismen die groeien, transformeren en uiteindelijk vervallen. Hun fragiele structuren veranderen voortdurend; tijd en leven ontvouwen zich in de materie.

Tijd is een constant concept in mijn werk. In AEON had ik zelf invloed op het verloop van tijd, in LUMEN lag die invloed bij de kijker. In ANIMA verschuift dit perspectief: hier voltrekt tijd zich in de materie zelf, onafhankelijk van menselijk ingrijpen. De scoby’s groeien, drogen, verkleuren en vergaan volgens hun eigen ritme. Zo wordt tijd tastbaar als een kracht die veranderingen voortbrengt, zonder dat deze strikt lineair of cyclisch is.

Een nieuw element in ANIMA is symbiose. De scoby’s bestaan dankzij een samenwerking van bacteriën en gisten. Dat is een fragiel evenwicht dat alleen in verbinding kan voortbestaan. Hiermee wordt het werk ook een onderzoek naar samenleven, afhankelijkheid en kwetsbare balans.

ANIMA vormt een verdieping van mijn eerdere onderzoek. Het nodigt uit tot reflectie op vergankelijkheid en symbiose, en toont hoe tijd zich in de materie ontvouwt als een veranderlijke, tastbare kracht die het werk voortdurend transformeert.

ANIMA bevindt zich in de ontwikkelfase. Ik kweek scoby’s om daarmee verder te experimenteren met licht, projectie en veranderende scoby-structuren. Ik onderzoek in welke vormen ik scoby’s kan laten groeien zodat ze een metafoor vormen voor vergankelijkheid en kwetsbaarheid.

Ik doe theoretisch onderzoek naar symbiose, op zowel wetenschappelijk als filosofisch gebied. Ook heb ik gesprekken met deskundigen op het gebied van bio-art.

Het Hubrecht Instituut voor moleculaire en ontwikkelingsbiologie in Utrecht, een medisch-biologisch laboratorium, wil meewerken aan dit project. We bekijken hoe we symbiose in scoby op microscopisch niveau kunnen laten zien. De hoop is dat dit gaat leiden tot artistieke visualisaties van symbiose in video en foto’s.